sponsors |
| |
| Facts and figures |
Tijd in NL
|
Tijd bij ons
|
Temperatuur
22ºC |
Weertype
Licht bewolkt, waterig zonnetje |
Aantal km
86276 |
Onze positie
N52º 17' 8.0"
E5º 15' 40.0"
|
Bijgewerkt tot
17-08-2006 |
 |
|
HET OLIFANTENPROJECT IN THAILAND
Klik hier voor het verslag van ons eerste bezoek aan het project
Klik hier voor het verslag van ons tweede bezoek aan het project
Klik hier voor ons bezoek aan het Elephant Nature Park
Een ieder heeft zo zijn eigen manier om de wereld beter achter te laten dan hij 'm heeft aangetroffen. Het geven aan goede doelen is een goed hulpmiddel om met weinig moeite toch iets "goeds" te doen. Je kan dan kiezen voor een groot en belangrijk project zoals de tsunami slachtoffers. Je kan ook kiezen voor iets dat meer kleinschalig is.
Eigenlijk is alles goed als je maar de intentie hebt iets bij te dragen aan de verbetering van deze aardbol.
Zo hebben wij voor dit olifantenproject gekozen.
Waarom?
Omdat het toevallig op onze weg kwam en wij sympathie voelden voor dit project.
Wat bleek namelijk?
Een vriendin van Marieken (Brigitte) steunt al langere tijd de stichting “Vrienden van de olifant”.
Zij wees ons op een project in Thailand dat precies speelt op het moment dat wij daar ook zijn.
Via een Nederlands initiatief worden namelijk twee straat-olifanten gered van een bedelend en ongezond bestaan. Toeristen geven geld omdat ze die olifanten zo aandoenlijk vinden. Echter, deze dieren hebben een zeer ongezond bestaan. De luchtvervuiling, het slechte eten, de slechte verzorging en de glasscherven op straat zorgen er voor dat deze olifanten een lage overlevingskans hebben. Twee van deze olifanten worden aangekocht en worden overgebracht naar het olifanten reservaat “Elephant-haven”.
In de tijd dat wij daar zijn, zullen de twee olifanten worden aangekocht. Wij gaan het project bezoeken en zullen daar uiteraard verslag van doen.
Geef de olifanten in Thailand weer een kans en maak geld over naar dit project op postgiro 119451 t.n.v. "Vrienden van de olifant" met de omschrijving "waarzijnjullienu".
Dan gaat het geld direct door naar dit olifantenproject.
Voor bedrijven: Als je met een logo als sponsor op onze site wil staan, mail ons dan even dan geven wij de mogelijkheden aan.
Nog even een paar leuke links:
Het project "bring the elephant home"
Stichting Vrienden van de Olifant
Elephant Haven in Thailand
Hieronder zie je een paar foto's van de "Elephant Haven".
ONS EERSTE BEZOEK AAN HET PROJECT
Woensdag 14 december 2005, Khon Kaen, Thailand.
Het is de verjaardag van Marieken. Zoals elke dag vragen we de e-mail even op. De mail bevat ook een berichtje van het Olifanten project. Silver Flower is vandaag vrijgekocht! Wat een leuk verjaardagscadeau. Het eerste tastbare resultaat van het project is behaald.
Donderdag 15 december 2005, Surin, Thailand.
's Morgens bellen we eerst met Antoinette van de Water. Zij is de initiatiefneemster van dit project en is nu in Thailand om de plannen ten uitvoer te brengen. Antoinette, wij komen naar je toe! Waar zit je precies? Ze blijkt in Surin te zijn om de tweede olifant ook vrij te kopen. Ze geeft de naam van het hotel op en wij kachelen heerlijk relaxed naar Surin. Het hotel is makkelijk te vinden en we checken in. Om half zeven wordt er op onze deur geklopt. Het is Antoinette. Maar veel tijd om te praten is er niet. Ik moet eerst nog even internetten dan heb ik tijd voor jullie. Acht uur? Is dat OK? Geen probleem! En weg is Antoinette weer. Maar twee tellen later gaat de telefoon. Kijk eens naar buiten..... daar staat een bedelende olifant! En inderdaad, voor het hotel staat een olifant met Antoinette er naast. Wij haasten ons naar buiten. Een vluchtige blik leert waarom dit project zo belangrijk is. De conditie van de olifant lijkt niet al te best. Haar rechter achterpoot is dik en ze trekt ermee.
De eerste ontmoeting met Antoinette, geheel en al in stijl bij een olifant:
Bij het avondeten spreken we af dat we de volgende dag met het project mee zullen lopen. En wat voor een dag! Want op het programma staat de aankoop van Sri Nuan; een volwassen vrouwtje. We vallen met onze neus in de boter!
Vrijdag 16 december 2005, Surin, Thailand.
Op het programma voor vandaag staat: Eerst cash geld verzamelen. Het opnamekrediet zal door de Postbank worden verhoogd zodat in één keer het benodigde aankoopbedrag opgenomen kan worden. Dat zou vandaag geregeld moeten zijn. Om 14:00 uur kan Antoinette op z'n vroegst een groter bedrag opnemen. Daarna wordt bij het dierenregistratiekantoor het eigendomschap overgeschreven naar het Elephant Nature Park waarna Sri Nuan met de vrachtwagen wordt overgebracht naar de plek waar Silver Flower ook al staat. Maar lieve Antoinette.... is dat niet wat ambitieus voor één dag? Misschien, maar met Silver Flower is het ook gelukt!
Als eerste gaan we naar de bank. Het is nog geen twee uur maar je weet maar nooit. Nee, er kan nog niet opgenomen worden. Dan maar naar de markt om wat olifantenvoer te kopen zoals bananen en meloenen. Er wordt een heel stalletje bananen leeg gekocht en er worden zo'n honderd (!) meloenen gekocht.
Doet u mij al uw bananen maar:
Omdat we toch op het geld moeten wachten, gaan we eerst nog even naar een in de buurt gelegen Olifanten hospitaal. Echter daar blijkt dat er op dat moment geen enkele olifant aanwezig is. Op zich vreemd want een paar dagen geleden waren er nog drie olifanten waarvan twee er slecht aan toe waren.
We rijden naar de bank om het geld op te nemen. Het opnemen gaat niet van een leien dakje en veel te laat heeft Antoinette uiteindelijk het geld. De Mahout (de Olifantentemmer en eigenaar) dreigt al weer naar huis te gaan want hij was al de hele dag aan het wachten bij het registratiekantoor en hij begint zijn geduld te verliezen.
Tegen half vier uur 's middags zijn we pas bij het kantoor. En net als alle papieren in orde gemaakt moeten worden, blijkt dat het hele gebouw zonder stroom zit. Zal je altijd zien.... Komt u maandag maar weer terug, de computer doet het niet, ik kan nu niets voor u doen, zegt de beambte. Mr Lee, de projectmanager van het Elephant Nature Park, springt uit zijn vel evenals de mahout. De beambte wordt flink onder druk gezet. En met succes want even later geeft hij toe. De koop gaat gelukkig toch vandaag nog door. Het eigendomsbewijs wordt overgeschreven, het geld wordt betaald en Sri Nuan is officieel van het Elephant Nature Park! Weer een mijlpaal!
De mahout doet officieel afstand van Sri Nuan:
Om een uurtje of vijf rijden we naar het huis van de mahout om Sri Nuan in te laden in de vrachtwagen. Het is wachten en wachten en uiteindelijk tegen zes uur komt de mahout met Sri Nuan om de hoek lopen. Er wordt een afscheidsritueel gehouden en Sri Nuan gaat de vrachtwagen in. Ze wordt ondergebracht bij een familie die haar gaat verzorgen totdat ze naar haar definitieve bestemming gaat; het Elephant Nature Park.
In de analen van het project kan een succesvolle dag worden bijgeschreven!
Afscheidsritueel:
In de vrachtwagen:
Opmerking:
Tussen de bedrijven door hebben we kans om met Antoinette over haar project te kunnen praten. We zijn er veel door te weten gekomen.
Wist je bijvoorbeeld...
Dat het project van Antoinette een deel is van een veel groter project namelijk het weghalen van alle olifanten uit de straten van Thailand? Dit wordt niet alleen gedaan door ze op te kopen maar vooral door het beïnvloeden van de publieke en regerings-opinie in Thailand en in de rest van de wereld.
Dat veel internationale zenders (zoals National Geographic en Animal Planet) al aandacht aan het olifantenprobleem schenken?
Dat het bezitten van een straatolifant bij wet verboden is in Thailand? Er wordt alleen nog niet op gecontroleerd.
Dat baby-olifanten van hun moeder worden weggehaald om de baby vervolgens letterlijk te martelen?
Doel? Het doorbreken van de moederband en het creëren van een band met de mahout. Namelijk de mahout is degene die haar uit haar lijden zal 'verlossen'. Wij hebben beelden gezien van deze foltering. Die beelden zijn verschrikkelijk!
Dat Sri Nuan een dochter heeft (Nhung Nhing) die ergens rond loopt. Waarschijnlijk werkt ze in Phuket voor een hotel. Ze wordt opgespoord.
Dat de training van olifanten erg gewelddadig is? De olifanten worden zeer ruig met de haak bewerkt of lange tijd aan de ketting gehouden waardoor er schrijnende huidwonden ontstaan. Dit is geen uitzondering maar regel!
Dat het hoofd van Silver Flower, een vrouwelijke baby van 6 jaar, één en al lidteken is van de training die ze heeft moeten ondergaan? En dat er nog steeds open wonden op haar hoofd aanwezig zijn.
Dat straatolifanten vaak onder de drugs worden gehouden om niet te bezwijken onder de stress?
Dat Silver Flower (6 jaar oud) al Botox-injecties heeft gehad om te pogen haar vroegtijdig zwanger te krijgen?
Dat Sri Nuan aan één oog blind is als gevolg van het schieten met een katapult?
En zo kan ik nog heel lang doorgaan.
Het belang van het project is ons nog veel duidelijker geworden dan het al was.
OLIFANTEN HOREN NIET OP STRAAT!
ONS TWEEDE BEZOEK AAN HET PROJECT
Donderdag 5 januari 2006, Ayutthaya, Thailand.
Nu de twee olifanten zijn aangekocht, is het tijd om ze over te brengen naar het Elephant Nature Park. Daar worden ze, zonder enige vorm van geweld, voor de rest van hun leven verzorgd. Hoewel oorspronkelijk wel het plan, worden de olifanten, Sri Nuan en Silver Flower niet lopend naar het Park overgebracht. Nee, de twee olifanten worden per truck naar hun bestemming gebracht. Onderweg worden een aantal bezoeken afgelegd. Doel? Publiciteit!
Het eerste promotie bezoek is 'Wat Pa Ko' in Ayutthaya. 'Wat' is het Thaise woord voor 'tempel'. Wij zijn onderweg van Laos naar de kust bij Bangkok. En welke plaats ligt er op onze weg? Ayutthaya! Een uitstekende gelegenheid om het project voor de tweede keer te bezoeken.
De tempel is snel gevonden en inderdaad... daar staan Silver Flower en Sri Nuan in de tuin van de tempel. De tempel blijkt ook een schooltje te herbergen op haar terrein. En juist dat schooltje is de reden dat Antoinette met 'haar' twee olifanten hier is neergestreken. Terwijl wij aankomen, geeft Antoinette net les over olifanten aan de kinderen. Ze krijgen allerlei wetenswaardigheden te horen over olifanten. Hoeveel eet een olifant per dag? Hoe zwaar is een olifant? Hoe lang is een olifant zwanger? Waar leven ze normaal? En.. waarom is het leven op straat zo slecht voor ze? Na de les wordt een olifantenspel gedaan en mag de hele school mee naar de twee olifanten. Wat is tenslotte theorie zonder praktijk?
Nu denk je misschien; wat bereikt Antoinette nu om één schooltje ervan te overtuigen olifanten niet op straat horen? Het schooltje op zich is uiteraard een druppel op een gloeiende plaat. Maar... het gaat juist om de promotie van deze activiteiten. Naar aanleiding van haar bezoek aan het schooltje heeft Antoinette dan ook een half uur zendtijd gekregen op een Thaise radiozender. En daar heeft ze natuurlijk haar boodschap weer duidelijk kunnen uitdragen.
Antoinette, je bent goed bezig! Ga zo door!
Het schooltje krijgt van Antoinette les over olifanten:
Niet alleen saaie theorie maar ook praktijkles:
Antoinette is de initiatiefneemster van het project.
De uitvoering doet ze uiteraard niet alleen. Hier zie je een deel van het team (vlnr de dierenarts, de projectleider (beiden van het Elephant Nature park), een lokale beambte (maakt geen deel van het team uit), Antionette en Hannah. Niet op de foto maar ook behorend tot het projectteam: twee mahouts, de chauffeur van het busje dat het team vervoert en de chauffeur van de vrachtwagen die de olifanten vervoert.
ONS BEZOEK AAN HET ELEPHANT NATURE PARK
Maandag 16 januari 2006, Chiang Mai, Thailand.
Zoals je weet zijn Sri Nuan en Silver Flower onderweg naar het Elephant Nature Park in het noorden van Thailand. Wij willen met eigen ogen zien waar de vrijgekochte olifanten de rest van hun leven in pais en vree zullen leven.
’s Morgens om negen uur worden we opgehaald door een busje die toeristen vervoert naar het park. Wij rijden er met onze eigen auto achteraan. Onderweg naar het park zien we vele, vele olifanten. Dit is niet zo gek want Chiang Mai is het centrum van de Thaise olifantenhandel. Dat zijn dus wel olifanten die allemaal op de wrede manier gedresseerd zijn. Na een ritje van ruim een uur gaan we van de gebaande wegen af. Een hobbelige zandweg leidt ons uiteindelijk naar de ingang van het park.
De ingang van het Elephant Nature Park:
Het park bestaat uit een centraal gebouwtje met daar omheen verspreid een aantal hutten waar de bezoekers kunnen overnachten. Ook is er een Elephant Medical Centre waar zieke olifanten kunnen worden behandeld.
Overal door het park heen staan olifanten. Wij gaan naar het centrale gebouwtje en worden opgevangen door Michelle, een Australische die de bezoekers begeleidt. Voor $260,- mag je een week lang, onder begeleiding, helpen de olifanten te verzorgen. Wij bezoeken het park slechts een paar uur en zijn dan ook een uitzondering in de groep van zo’n dertig toeristen.
Overal staan olifanten:
Kijk ook even naar de panoramafoto
We vragen aan Michelle waar ‘Lek’ is, de oprichtster en eigenaar van het park. Lek is er nog niet. Zij komt rond twaalf uur. Nog even een paar uurtjes wachten dus.
Intussen gaat het programma voor de toeristen gewoon door. Vandaag is het wisseldag. Er zijn vertrekkende en binnenkomende toeristen. Naarmate er steeds meer toeristen komen, worden de olifanten ook steeds meer geïnteresseerd en komen één voor één naar het centrale plateau. Na een uurtje staan heel wat olifanten om ons heen. Deze staan zo dichtbij dat je het gevoel hetbt letterlijk midden tussen de olifanten te staan. En als de toeristen hun spulletjes naar de hutten gaan brengen, lopen ze letterlijk tussen de olifanten door. Soms moet er een olifant een beetje opzij ‘geduwd’ worden omdat hij de uitgang blokkeert. Gelukkig zijn de mahouts dichtbij. Dat hoef je uiteraard niet zelf te doen.
Close encounters met olifanten:
Dan rijden er drie pick up trucks het terrein op. Ze zijn tot de nok gevuld met voer voor de olifanten. Duizenden kilo’s fruit worden uitgeladen en door de nieuwbakken olifantenverzorgers gewassen en gesorteerd in manden.
En dan is het voedertijd. Met z’n allen staan de olifanten rondom het plateau. Ze zijn bijna niet meer te houden. Het gebeurt twee keer dat de olifanten met hun lijf te hard tegen het hekwerk duwen waardoor de railing het met een hoop gekraak het begeeft. Maar, wij (en de andere toeristen) voelden zich totaal niet bedreigd. De olifanten zijn dermate vriendelijk dat ze je nooit iets zullen doen.
Voedertijd:
Om 14:00 uur komt Lek het park in. Ze was wat later want ze moest nog een paar matrassen kopen omdat het park deze week overboekt was. En de toeristen moeten tenslotte wel kunnen slapen. Meteen komt ze op ons af. We hoeven maar een paar woorden te zeggen en ze weet meteen wie we zijn. Ze blijft zitten om even met ons te praten en we krijgen de kans om al onze vragen op haar af te vuren. Wij krijgen een spraakwaterval dat zich hier niet in een paar woorden laat uitleggen. Maar toch een paar krenten uit de pap. Zo vertelt ze bijvoorbeeld dat er al vele zenders programma’s gemaakt hebben over haar park zoals Animal Planet, National Geographic. Vanmiddag komt de Koreaanse televisie langs om een documentaire te maken. Op 20 januari komt Discovery Europe met hetzelfde doel. En binnenkort krijgt ze zelfs op de Thaise televisie een eigen televisieprogramma. En dit is nu precies wat wij zo graag wilden horen want olifanten vrijkopen is OK maar je kan onmogelijk alle Thaise olifanten vrijkopen. Uiteindelijk gaat het om het beïnvloeden van de publieke opinie. En dat heeft ze hel goed begrepen.
Dan ineens springt Lek op en roept: the icecream man is here, come, come. Nou wij hoeven geen ijsje hoor. Nee, nee, dat is voor de olifanten die zijn hier helemaal verzot op. Oh?
Even later staan er vele olifanten om haar heen zich te verdringen voor een ijsje. Sommige olifanten doen spontaan een kunstje om maar een ijsje te kunnen bemachtigen. En dan zie je hoeveel ze van ‘haar’ olifanten houdt en andersom. Wat een indrukwekkend mens die Lek!
Lek biedt ons nog aan om wat langer in het park te blijven. Maar wij nemen toch afscheid. Wij hebben gezien wat we wilden zien namelijk dat dit park hemel op aarde is voor de olifanten. En het zal niet lang meer duren voordat iedereen op deze aardbol er van overtuigd is dat olifanten niet op straat horen maar in de natuur.
Lek met haar olifanten:
|
|
|
